De Oxytocine Factor

Oxytocinefactor

In de fysiologie is jaren lang onderzoek gedaan naar stress en het effect op ons lichaam en zijn reactie hier op.

Stress die ons het gevoel geeft of we moeten vluchten of vechten, of we boos worden of bang of misschien wel beide.

De bloeddruk stijgt en het spijsverteringsstelsel komt bijna tot stilstand.

We reageren sneller en worden minder gevoelig voor pijn. Alle energie gaat naar het verdedigen van onszelf tegen de werkelijke of vermeende dreiging waarmee we geconfronteerd worden.

Vasopressine is het hormoon dat zorgt o.a. voor deze reactie.

Oxytocine is een hormoon dat ook in het lichaam aanwezig is, maar minder aandacht heeft gekregen.

Nu blijkt dat een zeer belangrijk element dat het evenwicht in ons lichaam weer kan herstellen.

De balans tussen stress, carrière, confrontatie, pijn, spanningen, honger vechten en vluchten enerzijds en anderzijds rust, tederheid, plezier, samenzijn, ontspanning, geborgenheid, rust, kalmte en verbondenheid.

Voor een goede gezondheid hebben we een goede balans nodig.

Oxytocine heeft invloed op socialer gedrag; geeft meer rust en minder pijn; op de lichaamstemperatuur; de spijsvertering; de vochtbalans; de groei en genezing van wonden.

Oxytocine kan de bloeddruk en de hartslag verlagen, de pijngrens verhogen en het leervermogen en rust stimuleren.

Het is een soort natuurlijk veiligheidssysteem dat pas na verloop van tijd effect heeft.

Een reactie van alertheid, vecht en/of vlucht moet plaats maken voor rust.

Oxytocine verdwijnt na toediening vrij snel het lichaam, maar activeert ook andere fysiologische mechanismen waardoor het op langere termijn een diepere werking heeft.

 

 

Ocytocine en aanraking

De huid van zowel mens als dier geeft continu informatie door aan het zenuwstelsel over de buitenwereld. Dit zintuig, het grootste zintuiglijke orgaan in mensen en de meeste zoogdieren, kan warmte, kou, aanraking en pijn registreren.

De huid bevat verschillende typen receptoren: sommige registreren pijn, andere warmte, en weer andere lichte aanraking.

Recent onderzoek heeft aangetoond dat aanraking ook heel andere reacties kan teweeg brengen dan de bekende vecht of vlucht.

Wanneer de zenuwen worden gestimuleerd die informatie doorgeven over een aangename aanraking en warmte, is het resultaat een lagere bloeddruk en minder stresshormonen.

Tegelijk neemt, aangestuurd door het parasympatische zenuwstelsel, ook de concentratie spijsverteringshormonen toe, zoals insuline, en stijgt het oxytocinepeil.

 

De effecten van Oxytocine kunnen ook via geur en reukvermogen naar anderen verspreid worden.

Rust en verbondenheid kunnen ook via andere zintuigen bereikt worden d.m.v. feromonen.

Het komt er op neer dat mensen krachtig beïnvloed kunnen worden zonder zich hiervan bewust te worden.

Waarschijnlijk komt er ook Oxytocine vrij als we naar mooie muziek luisteren of ons begeven in een prachtige omgeving.

 

Massage

Aanraking en massagetechnieken worden in verschillende culturen al duizenden jaren gebruikt om ontspanning en rust te brengen. Ze hebben bij gezonde mensen, maar weinig negatieve bijeffecten.

In ziekenhuizen is bij patiënten met lichamelijke pijn een speciale vorm van massage getest die gemakkelijk te geven is. Deze zogenaamde tactiele massage omvat een techniek die minder hard is dan andere soorten massage en werkt waarschijnlijk voornamelijk door het effect van aanraking van de huid.

De weinige maar erg overtuigende onderzoeken hebben aangetoond dat oudere patiënten met deze zachte massage beter slapen, minder pijn voelen, minder medicijnen nodig hebben en soms minder verward, maar juist alerter en socialer zijn.

Bronvermelding: De Oxytocine factor van Kerstin uvnäs Moberg